Ik heb dit meegemaakt, en ja, het is balen. Een SD-kaart raakt beschadigd, of je wist de verkeerde map, of de camera zegt ineens dat de kaart geformatteerd moet worden. Als de kaart zelf niet gebarsten, verbogen of op hardwareniveau defect is, is herstelsoftware meestal je beste kans.
Het eerste wat je moet doen, is stoppen met iets naar de kaart schrijven. Geen foto's meer. Geen video meer. Kopieer er geen bestanden naartoe. Ik heb dit jaren geleden op de harde manier geleerd met een vakantiekaart; nog één reeks foto's en een deel van het oude materiaal was voorgoed weg. Nieuwe gegevens overschrijven oude gegevens, en zodra dat gebeurt, ben je klaar.
Ten tweede: als je camera of computer een formatteerverzoek toont, accepteer het dan niet. Laat de kaart met rust. Leg hem opzij tot je klaar bent om hem op een computer met een kaartlezer te scannen. Ik zou geen herstel via de cameraverbinding doen als ik een andere optie had.
Dit zijn de tools waar ik als eerste naar zou kijken:
- Disk Drill. Dit is degene die ik de meeste mensen zou aanraden, vooral omdat het makkelijker werkt en goed omgaat met herstel van foto's en video's. Je krijgt bestandsvoorbeelden voordat je betaalt, wat me ooit tijdverspilling heeft bespaard, en het ondersteunt camera-RAW-formaten zoals CR2, NEF en ARW. Het onderdeel dat ik het fijnst vond, is de modus Geavanceerd cameraherstel. Dat is belangrijk als je verdwenen bestanden van een GoPro, drone, systeemcamera of iets anders komen dat gefragmenteerde videobestanden schrijft. Sommige apps vinden de brokstukken maar leveren kapotte clips terug. Deze doet het meestal beter in het terugzetten van die stukken naar iets dat afspeelbaar is. Op Windows krijg je ook tot 100 MB gratis herstel.
- PhotoRec. Gratis, open source, geen herstelbeperking. Het werkt. Ik heb het gebruikt wanneer ik nergens voor wilde betalen. De keerzijde is dat de interface oud en ruw aanvoelt, en je herstelde bestanden vaak terugkomen met algemene namen en zonder mapstructuur. Als je 2.000 afbeeldingen herstelt, ben je wel even bezig met sorteren.
- R-Studio en UFS Explorer. Dit zijn serieuzere tools. Ook goede tools. Ik zou ze gebruiken als ik fijnere controle nodig had of als de kaart bestandssysteemschade had, maar het is niet de meest gebruiksvriendelijke plek om te beginnen als je nog nooit herstelsoftware hebt gebruikt.
Als je de minst irritante route wilt, zou ik met Disk Drill beginnen. Bij SD-kaarten is het grote punt videofragmentatie. Camera's en drones splitsen gegevens op rommelige manieren, en veel software ziet de stukken zonder ze goed opnieuw op te bouwen. Als je doel is om beeldmateriaal terug te krijgen dat je kunt openen en gebruiken, is dit belangrijker dan een mooi scanresultatenscherm.
Een fout die mensen maken, en die ik ook een keer heb gemaakt, is herstelde bestanden terug opslaan op dezelfde SD-kaart. Niet doen. Sla alles op op de interne schijf van je computer of op een andere externe schijf. Als je herstelde gegevens naar de originele kaart schrijft, loop je het risico andere bestanden uit te wissen die daar nog niet hersteld staan.
Als de kaart willekeurig de verbinding verbreekt, traag leest, fouten geeft of instabiel lijkt, zou ik er eerst een volledige image van maken en de image scannen in plaats van de kaart zelf. Minder slijtage, minder risico. Een betere zet als de kaart lijkt alsof hij op zijn laatste benen loopt.
Dus ja, doe rustig aan. Stop de kaart in een lezer, scan hem, bekijk wat er verschijnt, en herstel naar een andere schijf. Ik heb kaarten zien terugkomen van erger dan ik had verwacht, dus schrijf hem niet te snel af.
